Προστατίτιδα

15 Νοέμβριος 2026

Η προστατίτιδα είναι μια ασθένεια του αδένα του προστάτη (προστάτης) που αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα φλεγμονωδών αλλαγών σε αυτόν. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, ο επιπολασμός της νόσου φτάνει το 35-50% και εντοπίζεται σε άνδρες ηλικίας 20-40 ετών.

Είδος

Υπάρχουν 4 μορφές προστατίτιδας:

οξεία (βακτηριακή);
χρόνια βακτηριακή?
χρόνια μη βακτηριακή?
ασυμπτωματική χρόνια.

Η οξεία προστατίτιδα είναι πολύ σπάνια λόγω της ταχείας πορείας της φλεγμονώδους διαδικασίας και της άμεσης μετάβασης στο χρόνιο στάδιο (ψευδής βελτίωση).

Η χρόνια μη βακτηριακή προστατίτιδα, που αλλιώς ονομάζεται σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου, μπορεί να είναι φλεγμονώδης (με αυξημένη περιεκτικότητα λευκοκυττάρων στα ούρα και στην εκσπερμάτιση) και μη φλεγμονώδη φύση.

Λόγοι

Η αιτία της οξείας και χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας είναι παθογόνοι μικροοργανισμοί (ιοί, βακτήρια, μύκητες). Οι πιο κοινές πηγές φλεγμονής είναι:

coli;
στρεπτόκοκκοι;
σταφυλόκοκκοι;
Πρωτεύς;
Klebsiella;
Pseudomonas aeruginosa;
αιτιολογικοί παράγοντες σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών (χλαμύδια, μυκόπλασμα, γονόκοκκοι, τριχομονάδες, κυτταρομεγαλοϊός και άλλοι).

Οι περισσότεροι μικροοργανισμοί βρίσκονται στα έντερα, στο δέρμα, αλλά όταν εισχωρούν στον ιστό του προστάτη, προκαλούν μια φλεγμονώδη διαδικασία. Κατά κανόνα, η αιτία της νόσου δεν είναι ένα μεμονωμένο παθογόνο, αλλά ένας συνδυασμός πολλών τύπων μικροβίων.

Η ανάπτυξη χρόνιας προστατίτιδας μπορεί να προκληθεί από τους ακόλουθους παράγοντες:

συνυπάρχουσες ασθένειες του ουροποιητικού συστήματος (κυστίτιδα, πυελονεφρίτιδα).
καθιστικός τρόπος ζωής («καθιστική» εργασία).
τάση για δυσκοιλιότητα?
αποδυνάμωση της άμυνας του σώματος.
τραυματισμοί?
ορμονική ανισορροπία?
κατάχρηση αλκοόλ και κάπνισμα·
ακολασία;
ακανόνιστη σεξουαλική ζωή (μακροχρόνια αποχή).
διακοπτόμενη σεξουαλική επαφή.
ακανόνιστη κένωση της κύστης.
ανικανοποίητη σεξουαλική επιθυμία.
χρόνιο στρες?
υποθερμία?
η παρουσία τερηδόνας δοντιών και άλλων πηγών χρόνιας λοίμωξης (για παράδειγμα, χρόνια αμυγδαλίτιδα).

Συμπτώματα προστατίτιδας

Η οξεία προστατίτιδα είναι μια πολύ ύπουλη ασθένεια. Είναι αρκετά δύσκολο να το "πιάσετε", αφού, πρώτον, η διαδικασία γίνεται πολύ γρήγορα χρόνια και, δεύτερον, οι περισσότεροι ασθενείς προτιμούν να "καθίσουν" τις εκδηλώσεις οξείας προστατίτιδας στο σπίτι. Οι ασθενείς με φλεγμονή του προστάτη συχνά συμβουλεύονται γιατρό σε προχωρημένες περιπτώσεις με στυτική δυσλειτουργία και άλλες συνέπειες.

Η οξεία μορφή της νόσου εμφανίζεται σε φόντο:

αυξημένη θερμοκρασία?
κρυάδα;
άλλα σημάδια μέθης (αδυναμία, λήθαργος, απώλεια όρεξης κ.λπ.).

Η φλεγμονή του αδένα του προστάτη συνοδεύεται από πόνο στο περίνεο, στη βουβωνική χώρα και στο όσχεο.

Η επώδυνη και συχνοουρία είναι επίσης χαρακτηριστική. Μερικές φορές στα ούρα μπορεί να παρατηρηθεί λευκή πυώδης έκκριση.

Επιπλέον, ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει την απουσία νυχτερινών και πρωινών στύσεων, κακής ποιότητας στύσεων κατά τη διάρκεια της οικειότητας και απότομη συντόμευση της σεξουαλικής επαφής.

Εμφανίζονται τυπικά συμπτώματα μιας διαταραχής του ουροποιητικού: αδύναμη ροή ούρων και συχνές ορμές, αν και παράγονται λίγα ούρα.

Στη συνέχεια, ελλείψει θεραπείας, η χρόνια προστατίτιδα φτάνει στο απόγειό της: εμφανίζονται διαταραχές της σεξουαλικής λειτουργίας. Για παράδειγμα:

ανεπαρκής στύση ή απουσία της.
επώδυνες στύσεις, λόγω των οποίων ο ασθενής αποφεύγει τη σεξουαλική επαφή.
διαγραφή του οργασμού?
σύντομη σεξουαλική επαφή.
επώδυνη εκσπερμάτιση.

Η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα ευθύνεται για το 95% του συνόλου της προστατίτιδας. επηρεάζει κυρίως άνδρες ηλικίας περίπου 30 ετών. Χαρακτηρίζεται από συνεχή ή περιοδικό πόνο στην περιοχή της πυέλου, στον προστάτη και στο όσχεο, χωρίς σημάδια φλεγμονής σε εργαστηριακές εξετάσεις. Τα αίτια της νόσου δεν έχουν εξακριβωθεί με ακρίβεια.

Διαγνωστικά

Κατά τη διάγνωση της οξείας και χρόνιας προστατίτιδας, εκτός από τη συλλογή παραπόνων, την αναμνησία και την εξέταση του ασθενούς, χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες μέθοδοι:

γενική ανάλυση αίματος και ούρων.
μικροσκοπική εξέταση της έκκρισης του προστάτη και εμβολιασμός της σε θρεπτικό μέσο για τον εντοπισμό του παθογόνου (η έκκριση λαμβάνεται μετά από ψηφιακό μασάζ του προστάτη αδένα μέσω του ορθού).
κυτταρολογική εξέταση ούρων.
Υπερηχογράφημα του προστάτη και των πυελικών οργάνων.
αξονική τομογραφία και πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός (MRI);
επίχρισμα από την ουρήθρα για μικροχλωρίδα.

Η διαφορική διάγνωση στοχεύει στη διάκριση μεταξύ της προστατίτιδας, του αδενώματος του προστάτη, του καρκίνου του προστάτη και των σημείων λίθων στον προστάτη αδένα.

Ένας πλήρης κατάλογος διαγνωστικών διαδικασιών και φαρμάκων για τη θεραπεία της προστατίτιδας βρίσκεται στο Federal Standard of Care του 2012.

Θεραπεία της προστατίτιδας

Τα ίδια συμπτώματα μπορεί να είναι σημάδια διαφορετικών ασθενειών και η ασθένεια μπορεί να μην προχωρήσει σύμφωνα με το σχολικό βιβλίο. Μην προσπαθήσετε να θεραπεύσετε τον εαυτό σας - συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Η θεραπεία της προστατίτιδας πραγματοποιείται από χειρουργό ουρολόγο.

Ο στόχος της ετιοτροπικής θεραπείας που στοχεύει στην εξάλειψη της αιτίας της προστατίτιδας είναι η εξάλειψη του παθογόνου παράγοντα. Ανάλογα με την αιτία που έχει εντοπιστεί, συνταγογραφούνται αντιβιοτικά, αντιιικά ή αντιμυκητιακά φάρμακα. Η διάρκεια της θεραπείας για οξεία προστατίτιδα είναι 7-10 ημέρες, για μια χρόνια διαδικασία - 4-8 εβδομάδες.

Για τη θεραπεία μιας βακτηριακής λοίμωξης, χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα: